Zaman ceketlerinin ceplerinde,
Saklanmış bir kalem gibi.

Manolya Sokağı

Dışardan bir ses geldi.

İnsanlar arıyormuş galiba,

Kaybolmuş sokak ışıklarını.

İnsanların endişesi,

Karlara dökülmüş, yamalı paçalarından.

Zaman ceketlerinin ceplerinde,

Saklanmış bir kalem gibi.

Susarsa bir akşamüstü,

Geceleri dikmiş kargalar,

Belki giderler evlerine.

Kapanırsa kapılar dar sokaklarda,

Ben de kanepe altlarından çıkar,

Dışarılara atılırım,

Yuvasına girmiş serçe gibi.

Varsa hâlâ sahaflarda inatçı ayaklar,

Masaldan masala atlayan çocuk atlılar,

Kahvehanelerde uçuşuyorsa sisler,

Ciğerleri sökülmüş yaşlı masalara,

Varsa hâlâ kiremit taşları ile,

Efkâr kesen genç tahtalar,

Kalırım içeride tüyleri elektriklenmiş,

Kuşlara küsmüş ev kedisiyle.

Serçe parmağım havada,

Ben içine gömülmüş,

Kanepenin üstündeyim.

Dertleşirim bir kahve fincanıyla,

Hüküm sürmüş yalnızlığa.

Manolya Sokağı


Dilan Karakaya


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


Bunları da görmek isteyebilirsin!