Kendi Kelamım
Kendi Kalemim

TÜRKÇE SEVDİM BEN SENİ

TÜRKÇE SEVDİM BEN SENİ

Türkçe sevdim ben seni

Masum ve bir o kadar, kimsesiz

Umudumun ardında, en içli kelamlarım

Duyguma öncülük eden, o hırçınlık!

Türkçe sevdim, ben seni

Tanrı dağından, getirdiğim çiçekler

İçimde bitmek bilmeyen, keşkeler 

Ruhumu, çarmıha geren bilmeceler

Ve hiç bir sabahı, görmeyen geceler! 

Türkçe sevdim, ben seni

Gözlerin ki, bana oluyor Cehennem! 

Yandıkça, yanıyorum! 

Gözlerin ki, bana oluyor Cennet! 

Bakmaya, doyamıyorum! 

Türkçe sevdim, ben seni

En sade ve en yürekten! 

Yalın ayak, yürür iken ardından 

En acılı ve en derinden sevdim seni

Türkçe sevdim, ben seni

Gökyüzüne ; çizer iken resmini

Sende vücut buldu, aşkın cümlesi 

Sende gizliymiş meğer, sır perdesi

Bu sırrı, bu diyarı, bu tutkuyu sevdim ben 

Türkçe sevdim, ben seni 

Saçının her telinde, asılsın bedenim 

Tek tek, acı acı kıvranayım! 

Tanrım, müsaade etsin emanetine 

Terk etmesin, şu divane ceseti! 

Doğrulayım, her dem huzurunda 

Yine, yeniden.. 

Türkçe sevdim, ben seni 

Her koşuk, her ağıt, her destan 

Seni anlatır, her yaştan insan 

Bitmez bu sevda, hiç tasa etme sen

Gam yükleme sakın, o Turan gönlüne

Bu sevdam ki ; Tanrı’nın nefesi 

O sebeple kutlu, o sebeple baki 

Velhasıl kelam, Türkçe sevdim ben seni! 

ERTUĞRUL SUBAŞI 


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


Bunlarıda görmek isteyebilirsin!