Kendi Kalemim
Kendi Kelamım
928
okunma

TÜRKÇE SEVDİM BEN SENİ

Türkçe sevdim ben seni 

Masum ve bir o kadar, kimsesiz 

Umudumun ardında, en içli kelamlarım 

Duyguma öncülük eden, o hırçınlık! 

 

Türkçe sevdim, ben seni 

Tanrı dağından, getirdiğim çiçekler 

İçimde bitmek bilmeyen, keşkeler  

Ruhumu, çarmıha geren bilmeceler 

Ve hiç bir sabahı, görmeyen geceler!  

 

Türkçe sevdim, ben seni 

Gözlerin ki, bana oluyor Cehennem!  

Yandıkça, yanıyorum!  

Gözlerin ki, bana oluyor Cennet!  

Bakmaya, doyamıyorum!  

 

Türkçe sevdim, ben seni 

En sade ve en yürekten!  

Yalın ayak, yürür iken ardından  

En acılı ve en derinden sevdim seni 

 

Türkçe sevdim, ben seni 

Gökyüzüne ; çizer iken resmini 

Sende vücut buldu, aşkın cümlesi  

Sende gizliymiş meğer, sır perdesi 

Bu sırrı, bu diyarı, bu tutkuyu sevdim ben  

 

 Türkçe sevdim, ben seni  

Saçının her telinde, asılsın bedenim  

Tek tek, acı acı kıvranayım!  

Tanrım, müsaade etsin emanetine  

Terk etmesin, şu divane ceseti!  

Doğrulayım, her dem huzurunda  

Yine, yeniden..  

 

Türkçe sevdim, ben seni  

Her koşuk, her ağıt, her destan  

Seni anlatır, her yaştan insan  

Bitmez bu sevda, hiç tasa etme sen 

Gam yükleme sakın, o Turan gönlüne 

Bu sevdam ki ; Tanrı’nın nefesi  

O sebeple kutlu, o sebeple baki  

Velhasıl kelam, Türkçe sevdim ben seni!  

 

ERTUĞRUL SUBAŞI  

 30.10.2019


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


Bunları da görmek isteyebilirsin!