#Fuzuli #EdebiyatVakti #Şiir

FUZÛLÎ…

Hiç şüphesiz Türk Edebiyatı'nın en müstesna şairlerinden birisi. Şiirlerindeki lirizm, ahenk ve aşka dair dizeleri hepimizin dilinde.

Onun her zaman aşkı en güzel dile getiren şairlerin başında yer almasında işte bu derin aşk duygusu yatar.

Fuzûlî denince aşk, sevgi, karşılık beklemeden sevmek ve Divan Şiiri'nin en nadide beyitleri olan o muhteşem dizeleri akla gelir.

İşte Divan edebiyatının büyük şairlerinden biri olan Fuzûlî’nin en güzel beyitleri ve bu beyitlerin günümüz Türkçesi karşılıklarını da vererek sizler için hazırladık…


Aşk derdiyle hoşem el çek ilâcımdan tabîb

Kılma dermân kim helâkım zehri dernıânımdadır

                                   (Aşk derdiyle iyiyim tabib bana ilaç vermekten vazgeç; şifa kılma, asıl beni öldürecek olan zehir senin vereceğin o ilaçtır.)


Bende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var

Âşık-ı sâdık benim Mecnûn'un ancak adı var

                                   (Bende Mecnûn'dan fazla âşıklık kabiliyeti var; asıl sadık âşık benim ama ne yaparsın bir kere Mecnûn'un adı çıkmış.)


Dost bî-pervâ felek bî-rahm ü devran bî-sükûn

Dert çok hem-dert yok düşman kavî tâli' zebûn

                                   (Dost pervasız, felek merhametsiz ve zaman durmadan geçiyor; dert çok, dert ortağı yok, düşman güçlü,  talih zayıf.)


Yâ Rabb belâ-yı aşk ile kıl âşinâ beni

Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni

                                   (Ey Rabb’im! Beni aşk belasıyla bilindik kıl; beni bir an bile olsa aşktan ayırma.)


Esîr-i derd-i aşk u mest-i câm-ı hüsn çok ammâ

Biziz meşhur olan leyla sana Mecnûn bana derler

                                   (Aşk derdinin esiri ve güzellik kadehiyle sarhoş olan çok ama; asıl meşhur olan biziz, sana Leyla, bana Mecnun derler.)

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedir

Ben kimim sâkî olan kimdir mey û sahbâ nedir

                                   (Aşkla öyle sarhoş olmuşum ki dünya nedir idrak edemiyorum; ben kimim, saki kimdir, şarap ve kadeh nedir?)


Ger ben ben isem nesin sen ey yâr

Ger sen sen isen neyim men-i zâr

                                   (Ey sevgili! Eğer ben, ben isem sen kimsin; eğer sen, sen isen o zaman ben kimim?  Şair burada sevgiliyle bütünleşmiş.)


Ger derse Fuzûlî ki güzellerde vefâ var

Aldanma ki şair sözü elbette yalandır

                                   (Eğer Fuzûlî güzellerde vefa var derse; inanma ki şair sözü elbette yalandır.)


Dest-bûsı ârzûsuyla ger ölsem dostlar

Kûze eylen toprağım sunun onunla yâre su

                                   (Dostlar, eğer bir gün sevgilini elini öpme arzusuyla ölürsem; mezarımın toprağından bir testi yapın ve onunla sevgiliye su verin.)


Şeb-i hicrân yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım

Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı

                                  (Ayrılık gecesinden dolayı canım yanar,  gözlerim kanlı yaş döker; feryat ve figanım insanları uyandırır, şu kara bahtım uyanmaz mı?)


FUZÛLÎ


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları