Vazgeçti kadın, saçlarının ucuna dek yaşadığı
kırgınlıklardan, sevinçlerinden... Sonsuza dek...

Denedim defalarca 

Kaç kez gitmeyi düşlediğim yollardan

Eli boş döndüm çoğu kez

Kolay olmadı hiçbir tükeniş,

Kendi yüreğimden harcarken

Sevgi üstüne her zerremi

Darmadağın ettim umursamadan!

Meşakkatli olan ne varsa

En sevilen olurdu heybemde

Çırpınan kanatlarımın 

Gölgesi olsun isterdim sevdiklerim

Bir defa güven denilen kapının

Tokmağıyla buluşsun istedim ellerim

Olmayan ne varsa hayata dair

Hepsini ezberledim satır satır...

Ani vazgeçişlerin kadını

Mücadeleciyken tükenmişlerin mimarıydım

Nerede meşakkat varsa orası oyuncağımdı

Şimdi yüreğim kadir kıymet bilmezlerin hanında

Paramparça oyuncaktı

Ben vazgeçişlerin kadını,

Mutsuzluğa öyle bağımlıydım ki

Hiçbir söz hiçbir şefkat beni iyi etmedi

Siyahın görünmezliğinde kaybolurken

Ardımdan gelen her nesneyi

Kapı dışarı ettim

Yalnızlığı kana kana içecektim

Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları