Postmodern Şiir

 

Elimize bir diken batsa,

Yüreğine hançer.

Gözlerimize yaş dolansa,

Seninki oluk oluk mahşer.

Annem,

Güzel annem!

 

Uslu bir çocuk olamadık,

Kırdık,

Üzdük,

Oysa sen;

Saçlarını bizim için süpürge ettin,

Çatlamış dudaklarının acısını duyma vaktin bile olmadı.

Mutluluğumuzla mutlu oldun,

Çünkü lügatında benlik yoktu.

Dünün bizdik,

Bugünü bize harcadın,

Hayallerini bizimle doldurdun,

Annem,

Güzel annem!

 

Biz hiç yoktuk anne,

Hiç olmadık.

Hep sende yaşadık,

Sende var olduk,

Kollarında ağladık,

Gözlerinde güldük,

Toz konmadı üzerimize,

Kirli eller dokunmadı tenimize,

Kötü söz işitmedik,

İşitmedik annem,

Annem,

Güzel annem.

 

Bilirim;

Benim kolum kanadım oldun,

Karanlığımın güneşi,

İçimdeki özgürlük kuşu,

Meleğim,

Ben hala senin bebeğinim.

Ve asla büyüyemeyecek minnacık yavrun,

Lakin çekip aldılar beni,

Bazen tozla bazen de içkiyle,

Kök saldılar oğlunun içine,

Namert eller.

Kör kuyulara attılar,

Zifiri mahpuslarda hapis yattım,

Bir damla nefesi bile çok gördüler bana,

Annem,

Güzel annem!

 

Kardeşlik sularında yıkanırken,

Kardeşkanıyla dolmaya başladı kadehim,

Kuruttular mürekkebimi,

Bembeyaz sayfalarımın iblisleri.

Büyümeyi ben istemedim,

İstemedim yıldızlarla dertleşmeyi,

Denize küfredip dağlara bağırmayı,

Senin gibi meleklerin bağrına ateş düşürmeyi,

Vicdansızlığı,

Kansızlığı,

Kalleşçe bir hayatı,

İstemedim;

Fakat

Tebessümlerin ardındaki gizli düşmanları,

Göremedim,

Zaman beni arkasından sürüklerken,

Takıldım benliğime,

Üzerime yağdı gözyaşı bombaları,

Yıkıldım,

Annem,

Güzel annem!

 

Keşkelerin gölgesine sığınır oldum,

Üzerime gelen leş yiyicileri bertaraf edemedim,

Sahte sözlerin kelepçesinde ellerim,

Yenildim,

Eskisi gibi çocuklar güle eğlene oynamayacak mahallemin sokaklarında,

İlk söz dalaşında çekilecek ilk defa gördükleri silahlar,

Elleri titreyecek belki başta,

Sonra yürekleri katılaşacak,

Sevgiyi kovacaklar bu topraklardan,

Merhameti kurutacaklar,

Pencerelerinde beklerken yavuklularını,

Irzlarına geçilmiş bir halde,

Yolun kenarında bulunacak gencecik bedenler,

Geleceğin ocağına incir ağacı dikecekler,

En kötüsü de,

Çocuklar!

Masumlar,

Hem de çok,

Susacaklar,

Herkes susacak,

Sen yine de birkaç gözyaşı dök benim için,

Annem,

Güzel annem!


interactive connection






pratik edebiyat el kitabı



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları