Şişelerin sarhoş edemediği şairin, bir kadeh sende kahroluşunun şiiridir...

BİR KADEH DAHA SENSİZLİK

Yine bu gece, oturdum seni düşündüm 

Öylece seni ve yalnız seni... 

Başımı döndürdü sensizlik. 

Gelsem mi gitsem mi diye sormaya başladım yine. 

Ve yine aklıma geldi gözlerin 

Ve Vatan sıcaklığı gibi gülüşün... 

Ben seni çok özledim sevgili, 

Gelip sana söylesem bu sözleri, 

Gülersin bana biliyorum sebepsiz. 

Ve yine biliyorum ki ben, 

Gülüşüne aşık olurum ilk gün ki gibi... 

Gitsem de satırlara anlatsam dedim, 

Satırları ağlattı özlemin. 

Ve yine ben biliyorum ki sevgilim, 

Daha nice satırları ağlatır dertlerim. 

Derledim her birini dertlerimin, 

Bir resim yapayım dedim... 

Ve inanır mısın sevgilim, 

O resimde sen bile siyah renktin. 

Sade siyah, 

Mat siyah... 

Tıpkı benim gökyüzüm gibi... 

Hiç ışık yok, aydınlık yok. 

Nereye doğru gideceğim şimdi? 

Her yer karanlık, bilebilir miyim gittiğim yeri? 

Dosdoğru yürüdüm öylece, 

Gözlerimin önünde gülüşün, öpüşün, 

Ayaklarımın altında gururum, haysiyetim. 

Düşünmedim bile oysa bir an dahi, 

Zaten sensiz bir tutku, sadece aldanma değil mi? 

Sana göre hep ben biliyorum ya sevgilim, 

Bu kez bilemedim. 

Bilemedim nerede olduğunu, nereye gittiğini, 

Bilemedim hangi kollarda sarmaş dolaş eğlendiğini. 

Bilemedim ki ben beni gerçekten sevdin mi, 

Bilemedim işte, nerdesin, hangi mevsimdesin... 

Tek bildiğim sevgili, 

Ben hep seni seveceğim. 

Tekrarlıyorum yine her zaman olduğu gibi 

Ben seni seveceğim. 

Benim tek bildiğim sevgili, 

Bu şair sadece bir şiiri sevdi. 

Bir şiir uğruna, 

Çok kalem tüketti, 

Ve bu şair 

Bir şiir uğruna, 

Hayatını kaybetti...


Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!



Facebook Yorumları