Ayaz bir gecede şehrin otobüsleri son seferini yapıyordu ..

-Otobüs camının buğusuna elinle minik ayak izi çıkartmayı biliyor musun ?

Hani böyle yumruk yapıp bir baskı , sonra da üstüne beş nokta dokunuyorsun .

Bak böyle .. !

Pencereye yaptığı şekle uzun uzun bakan birine açıklama gereği hissetmişti nedense .Bir de yanında oturan çok cana yakın gelmişti ;sanki önceden tanıyor gibi ,istese de kötü olamayacak bir sima gibi. .

Hava -10 , ayaz bir gecede şehrin otobüsleri son seferini yapıyor . Yorgun ,yarı bayık gözlü yolcularını toplamış , şoförün bir yere yetişme telaşı kalmamış. Radyoda alışık olunan bir mırıltı...Ara ara kapanmış gözler.. . 

Tek tük yolcuların kaldığı , bazılarının boş olduğu durakları ağır ağır geçiyor otobüs .

-Hayır bilmiyordum , çok güzel,dedi adam pencere kenarındaki genç kıza. Sonra gözleri dalıp gitti pencerenin de ötesine .. .

-Artık öğrendin eğlenceli oluyor ,dedi kız. .

-İnsan sıradan durumlardan sıradışı şeyler çıkarmayı sever. Belki kendisini de sıradan bir dünyaya ait hissetmediği içindir, dedi adam.

Haklı diye düşündü ve merakla :

-Yine de insanlar sıradan dünyada baya sıradan görünüyor . .

-Çünkü alışıyor, alışabilmek insanın iyi bir özelliği diğer türlü kabus olurdu yaşamak. İnsan onunla yaşamayı öğreniyor ve alıştığı şeyin de bir gün değişeceğini biliyor böyle yaşamak daha kolay oluyor, diye cevap verdi daldığı noktadan ve irkilerek :

-Burası ne durağıydı ,dedi adam. .

-Kuzeyparkı durağı...

-Bir sonrakinde ineceğim çok teşekkürler ,dedi adam . Yan tarafa sıkıştırdığı katlanmış beyaz bastonu açtı ;iyi geceler dileyip dikkatlice indi. 

Otobüs yeniden hareket ederken buğulu camın arkasında şaşkın bakan bir çift göz ve buzlu yolda beyaz bastonuyla ilerleyen sıradan bir adam vardı. 

Lamekan 


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları