Ve güneş öldürdü...
0
1
1,346
okunma

Güneş

Öğrenemedim, ne olduğumu öğrenemedim. Kim olduğumu öğrenemedim. Ne zaman doğduğumu öğrenemedim. Artık beni ilgilendiren şey ne zaman öleceğimi öğrenmek. Ölürken kimlerin yanımda olacağını öğrenmek.Yoksa hayatım boyunca olduğum gibi tek başıma mı öleceğim. Pardon ya tek başıma değildim. Alkolüm de yanımdaydı...

Toparlanamadım. Sürüklendim. İçimdeki bitmeyen aleve teslim oldum.  Kaybedişimi ve yanışımı izledim. Saniyelerce, dakikalarca, günlerce  aylarca. Düştüm, kalkamadım. Kaldıranım olmadı belki de. Yoldaşım olmadı. Beraber öleceğim birine sahip olmadım. Pardon ya oldum aslında. Alkolüm de öldü benimle birlikte...

İçimde o kadar kötü olay varken bir de kaptırdım kendimi.  Kaptırdım kalbimi. Güneşe kaptırdım hem de. O güneş içimi yaktı. Kavurdu benliğimi. Işığıyla kör etti beni.

Ondan başkasını göremedim. Görmek istemediğimdendir belki de. Uğraştım parçaladım kendimi. Güneş bunu fark etmedi. Beni yaktı, başkasını ısıtmaya devam etti. Bu sefer yanımda alkolüm de yoktu...

Önce gülümsemesinde kaldım ben o güneşin. Sonra saçlarına baktım, bakakaldım hatta. Gözlerine daldım güneşin. Bir umut ışığı çıkardım o gözlerden. Sönmesin diye yaşlandım gecelerde. Ya sönerse diye üşüttüm kendimi. Hatta ve hatta o güneş beni birazcık ısıtsın diye düşürdüm kendimi...

Saldım artık be güneş. İster yak ister ısıt. İster göster sevgini yaşat beni, ister göster öfkeni öldür beni. Güneş öldürdü der susarım ben.

Sen yeter ki içinde onu yaşatmaya devam et...


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


Bunları da görmek isteyebilirsin!