galiba iliklerime kadar hissediyorum şu ân, bir onlar anlıyor beni...

Gururum İncinse de Vazgeçmeyeceğim, Ben Olmaktan

Gururum İncinse de Vazgeçmeyeceğim, Ben Olmaktan

İnsanlar sevdim, haketmeyen insanlar,

Akın akın, acı acı...

Peki neden ?

İnsan oldukları için, insan olduğum için... Her şey bu kadar basitti aslında.

Ama olmadı bazı şeyler umduğum gibi..

Ağaç severim ben kırmam dalını, çiçek severim ben koparmam yaprağını, köpek severim ben yakmam canını, insan severim ben ve düşünmem kötü...

Bütün sevdiklerim; ağaçlar, kuşlar, kediler bilir onları neden sevdiğimi ve öyle gülümserler bana..

Sanki biz seni anlıyoruz der gibi...

Ve galiba iliklerime kadar hissediyorum şu ân, bir onlar anlıyor beni...

Oysa insanı da böyle karşılıksız sevdim ben ..

Ayırmadım kız erkek, evli bekar, genç yaşlı, siyah beyaz, tanıdık tanımadık diye ...

Sadece sevdim..

Ve eğer gelirse insanlık için elimden en ufak birşey gözardı etmedim..

Verdim hep verebildiğimi ..

Yine olsa yine veririm elimdekileri..

Öyle teşekkür ya da birşey beklemedim de.

Yapacağını karşılık bekleyerek yapan içindekinin değil, beklediğinin esiri olmuş demektir..

Oysa özgür yaşadım ben hep ..

Bir KALBİM ,bir HİSLERİM,bir de BEN üçümüz çıktık yola.

Yettik de birbirimize..

Ama bazen o HİSLERİM diyor ki bana bu yolda,

Sanki diyor ,sanki...

Sanki insanlık bulanmış biraz ölü toprağına ,yanlış anlıyor seni..

Arkadaş deyip çırpındıkların, peşinden koşuyor sanıyor ..

Sanki seni böyle çirkin yaftalı fikirlerle iç içe tutuyor..

Sonra bunu duyan KALBİM inciniyor..

Ve en son bunları gören BENim GURURUM kırılıyor...

Öyle işte..

Ama olsam da bin pâre yine de Vazgeçmeyeceğim ben BEN olmaktan, KALBİM ve HİSLERİMİ korumaktan..

Gururuma sorarsanız ..

O da elbet, kırılacak yeri kalmayınca alışacak...


Aliye Ârif


Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları