Kâdim âşıklar gibiyim bu gece...

Bu gece

Bu gece

Kâdim âşıklar gibiyim bu gece...

Unutulmuş bir semtin meçhul türküsü yüreğimde,

Olmaması elzem bir garamın kırıkları penceremde

Sergüzeştin eksik parçaları ise zihnimde

Hiç sevmemiş gibi yaşıyorum...

Köstekli saat seni gördüğüm saati gösterirken

Gramofonda senin şarkın çalıyor

Duvarlar bana seni anlatırken

Zihnim hayalini canlandırıyor

Kendimi geçmiş zamanların aylarında arıyorum

Ben bile kendimle özdeşleşemiyorken

Nesnelerin imalı tavırlarına kızamıyorum

Ve evet bir senem daha işte sensiz senden habersiz geçti

Dengeyi tek başıma sağlayamıyorum

Elimdeki kalem bile eğri dururken

Bu dengesizliğe neden olan muttarit atan sevdam

Yine karşılıksız ve yine habersiz

Kalbim artık garamı taşıyamıyor

Dedim ya kâdim âşıklar gibiyim bu gece

Yeni nesilde ayağı takılıp geçmişin girdabında kaybolan bir garibim ben

Geçmişte yaşamaya çalışan bir yolcuyum ben

Ben, ben artık  geçmişi tercih etmiş bir mecnûnum...


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları