Öyle yoktun ki, yaralarımı yokluğunla sardım...

KALBE AĞIR YOKLUĞUN

Öyle yoktun ki sevgili

Yaralarımı yokluğunla sarardı hislerim

Ve bazen öyle boğulurdum ki

Sende nefes almak isterdi benliğim

Öyle baş edilmezdi ki sensizlik 

Canıma küserdi yalnızlığım

Ah öyle bir mücadeleydi ki boşluğun 

Gece olunca başlardı savaşın

Ah sevgili sen gülerken umursamaz

Ben hep o can yakıcı mimiklere ağlardım 

Ve zaman geçti, yollar, yıllar tükendi

Bende sen hala ince, hala derin

Böylesi unutulmayı hiçbir kalp taşıyamaz

Ömür yokluğuna ölesiye esir...


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları