Peyami Safa'nın Ölümsüz eseri Fatih-Harbiye incelemesi
meftunbirokur

Türk Edebiyatı'nın alegori ustası yazarı Peyami Safa, Fatih Harbiye romanında bu ustalığını bir kez daha kanıtlamıştır. Edebiyatımızda Tanzimat sonrası giren roman türünün en rağbet konusu olan Batılılaşma Sorunsalı Ahmet Mithat Efendi'den Orhan Pamuk'a işlene gelsin biz Safa'nın seçtiği semtlere ve hikayeye bakalım.

Safa edebiyatımızın ilk tezli romanı kabul edilen Fatih Harbiye'de Batılılaşma mefhumunu iki semt iki erkek bu erkeklerin iki ayrı dünyasını seçime zorlanan bir kadın üzerinden anlatır.

Neriman,Sanay-i Nefise Mektebi(Güzel Sanatlar Fakültesi) öğrencisi bir gençtir.Mahalleden tanışık olduğu Şinasi ve okuldaki yeni arkadaşı Macit iki farklı görüşü temsil etmektedir.

Şinasi: mütedeyyinliğin , İslam'ın,geleneğin,Doğu'nun sancaktarı Fatih'in evladı

Macit: çalışmanın,azmin,yeniliğin,Garb'ın temsilcisi Harbiye'nin evladıdır.

Roman Neriman'ın kimlik bunalımında seçişi ve vazgeçlerini anlatırken Safa'nın tarafsız ve müspet sözleri ile romanın tezinin hala geçerli olduğunu görüyoruz.

Şarklıları kediye benzetiyordu. Hep uyurlar, hiç çalışmazlar; garplılar ise köpek gibiydi. Hiç uyumaz, sürekli çalışırlardı.

Aslında Safa'nın konuk oyuncu gibi kendi romanına geldiğinde,alegorik karakter Ferit'in dudaklarından bize işittirdiğidir romanın asıl tezi; Mesele ikisi olmak da değil mesele insan olmak da.

Peki sizce kedi midir bizim özümüz yoksa kelp gibi çalışmak ile mi yerine gelir gücümüz? 

Yorumlarınızı bekliyorum.Şimdiden iyi okumalar.


Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları