Kırılmış yüreği, daha kaç defa parçalanabilir ki söylesene insan? Un ufalak edene dek mi? Yoksa insanlığı terk edene dek mi?

Nasıl var olur ki insan, yüreğinde onca kırık varken? Ah nasıl anlatmalı yürek bu kadar sancıdayken, nasıl var etmeli yok olan değerleri yeniden? Var edemezdi ki insan, onca ezilmişliğin  kıyısında tepeden tırnağa yaratılmışken... Ah çok yandı canım, çok ezelden... Şimdi bir evin penceresi gibi, yüreğimi örttüler, ah serzenişlerim sitemlere tutunmuşken ah ne zaman umutla doldum ki ben!... Ah ben en çok kaybeden, dilimde bir türkü “çoktan tükendim ben, vefayı bilmeyenlerden vefa öğrenirken çok yoruldum, yıllar üzerimde birikmişken “ Ah kaybeden hep ben, hep ben... Kimse yüreğine şefkati yol eylememişken, dağıttıklarını toplamak bana düşerdi, ah çok seven, değer veren, ölüme yürüyen ruhum gitti, cesedimle kaldı ben, ah bu ben!!!


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları