Annemin na’şını gördümdü
Bakıyorken bana sabit ve donuk gözlerle,
Acıdan çıldıracaktım.
(Yahya Kemal Beyatlı)

1. Anneler ve Çocuklar

Anneler ve Çocuklar

Anne öldü mü çocuk

Bahçenin en yalnız köşesinde

Elinde siyah bir çubuk

Ağzında küçük bir leke

 

Çocuk öldü mü güneş

Simsiyah görünür gözüne

Elinde bir ip nereye

Bilmez bağlayacağını anne

 

Kaçar herkesten

Durmaz bir yerde

Anne ölünce çocuk

Çocuk ölünce anne

Sezai Karakoç

2. Anne

Anne

İlk kundağın

Ben oldum, yavrum;

İlk oyuncağın

Ben oldum.


Acı nedir

Tatlı nedir… bilmezdin

Dilin damağın

Ben oldum.

Elinin ermediği

Dilinin dönmediği

Çağlarda, yavrum

Kolun kanadın

Ben oldum

Dilin dudağın

Ben oldum.

 

Belki kıskanırlar diye

Gördüklerini

Sakladım gözlerden

Gülücüklerini…

Tülün duvağın

Ben oldum!

 

Artık isterlerse adımı

Söylemesinler bana

‘Onun Annesi’ diyorlar…

Bu yeter sevgilim bu yeter bana!

 

Bir dediğini

İki etmeyeyim diye

Öyle çırpındım ki

Ve seni öyle sevdim sana

O kadar ısındım ki

Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim

Gün oldu kırdın…

İncinmedim;

İlk oyuncağın

Ben oldum.. Yavrum

Son oyuncağın

Ben oldum…

 

Layık değildim

Layık gördüler

Annen oldum yavrum

Annen oldum!

Arif Nihat Asya

3. Anneciğim

Anneciğim

Ak saçlı başını alıp eline,

Kara hülyalara dal anneciğim!

O titrek kalbini bahtın yeline,

Bir ince tüy gibi sal anneciğim!


Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,

Gecenin ardında yine gece var;

Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,

Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!


Gözlerinde aksi bir derin hiçin,

Kanadın yayılmış, çırpınmak için;

Bu kış yolculuk var, diyorsa için,

Beni de beraber al anneciğim!…

Necip Fazıl Kısakürek

4. Annen

Annen

Sen bir avuç bebektin

Kimdi süt veren sana,

Hastalandın ölecektin

Kim kanat gerdi sana?

Senin minik başını

Avuçlarına alıp

Gece uykusuz kalıp

Kucağında kim salladı

Ağladın, seninle kim ağladı

      

        Annen!

Sana ilk adımını attıran kimdir

Konuşmayı öğretti sana bir bir

        

         Annen!

Sen şimdi giderken okula

Sefer tasını kim hazırlar?

Kim bakar arkandan yola?

Sende en çok kimin hakkı var

Kimdir seni en çok seven

         Annen!

Dünyayı hiç değilse bir günlüğüne

allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar

oynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasında

dünyayı çocuklara verelim

kocaman bir elma gibi

verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi

hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

dünyayı çocuklara verelim

bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı

çocuklar dünyayı alacak elimizden

ölümsüz ağaçlar dikecekler

Nazım Hikmet

5. Ufuklar

Ufuklar

Ruh ufuksuz yaşamaz.

Dağlar ufkunda mehabet,

Ova ufkunda huzur,

Deniz ufkunda teselli duyulur.

Yalnız onlarda bulur ruh ezeli lezzetini.

Bu ufuklar avutur ruhu saatlerce fakat

Bir zaman sonra derinden duyulur yalnızlık.

Ruh arar kendine ruh ufku.

Manevi ufku çok engin ulu peygamberler

-Bahsin üstündedirler onlar-lakin

Hayli mesud idiler dünyada;

Yaşıyorlardı havarileri, ashabıyla;

Ne ufuklar! Ne güzel ruh imiş onlar!Yarab!


Annemin na’şını gördümdü

Bakıyorken bana sabit ve donuk gözlerle,

Acıdan çıldıracaktım.

Aradan elli dokuz yıl geçti.

Ah o sabit bakış el’an yaradır kalbimde.

O yaşarken o semavi, o gülümser gözler

Ne kadar engin ufuklardı bana;

Teneşir tahtası üstünde o gün,

Bakmaz olmuştular artık bu bizim dünyaya.


Yaşayan her fani

Yaşayan ruh özler

Her sıkıldıkça arar,

Dar hayatında ya dost ufku, yacanan ufku.

Yahya Kemal Beyatlı



6. Anacığım

Anacığım

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl

Kaç geceler bana ninni söylerdi

Hasta olunca oydu başucumda bekleyen

Biraz yorulmayayım, üzülmeyeyim,hemen

Alır kucağına okşardı, saçlarımı öperdi.


Nasıl hatırlamam anacığım nasıl

Uzun kış geceleri masal masaldı

Güzel çoban kızları, iyi kalpli sultanlar

Bir suyun akışı gibi geçip gitti zamanlar

Şimdi ne o dünkü çocuk, ne de o masal kaldı.

 

Nasıl hatırlamam anacığım nasıl

Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı

Akşam biraz geciksem yollara düşerdi

Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme»derdi.

Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı.


Nasıl hatırlamam anacığım nasıl

Bilirim yine kalbinde yerim anacığım

Selam sana Anneler Günü İstanbul’dan

Yeni dönmüşçesine bir akşam okuldan

Vefalı ellerinden öperim anacığım.

Ümit Yaşar Oğuzcan

7. Anne Ne Yaptın?

Anne Ne Yaptın?

Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

Sanki karnında fazla yaramazlık mıettim?

Senden istemiyordum ne tacı nesarayı

Karnında yaşıyordum kafiydisaadetim.

 

Bir kere doğurdunsa sonra niçinbüyüttün?

Kundakta beşikte de bir zahmetim mivardı?

Koynundan niçin attın yavrunu bütünbütün.

Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktankorkardı?

 

Sütünden tatlı mıdır anne sanki buhayat?

Bana sorsana anne yaşamak bir hünermi?

El aç yalvar gündüze geceye boyunuzat

Bu uğurda bir ömür çürütmeye değermi?

 

Karnında yaşıyordum kafiydisaadetim

Anne istemiyordum ne tacı ne sarayı

Anne karnında fazla yaramazlık mıettim?

Anne sana kim dedi yavrunudoğurmayı?

Cahit Sıtkı Tarancı

8. Anama

Anama

Dokuz ay koynunda gezdirdi beni

Ne cefalar çekti ne etti Anam

Acı tatlı zahmetime katlandı

Uçurdu yuvadan yürüttü Anam

 

Anaların hakkı kolay ödenmez

Analara ne yakışmaz ne denmez

Kan uykudan gece kalkar gücenmez

Emzirdi salladı uyuttu Anam

 

Doğurdu beni Sivas ilinde

Sivralan Köyünde tarla yolunda

Azığı sırtında orak elinde

Taşlı tarlalarda avuttu Anam

 

Ben yürürdüm Anam bakar gülerdi

Huysuzluk edersem kalkar döverdi

Hemen kucaklayıp okşar severdi

Çirkin huylarımı soyuttu Anam

 

Çocuğudum Anam bana ders verdi

Okumamı çalışmamı ön gördü

Milletine bağlı ol da dur derdi

Vatan sevgisini giyitti Anam

 

Tükenmez borcum var Anama benim

Onun varlığından oldu bedenim

Kimi köylü kızı kimisi hanım

Ta ezel tarihte kayıtlı Anam

 

Veysel der kopar mı Analar bağı

Analar doğurmuş ağayı beyi

İşte budur sözlerimin gerçeği

Okuttu öğretti büyüttü Anam

Aşık Veysel Şatıroğlu


Sizin de 'Anne' temalı şiirleriniz mi var? Yoruma eklemeyi unutmayın...


Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!



Facebook Yorumları