Yolun sonunda varsa vuslata ermek...

Anmalıyım.

Uyanmalıyım.

Kalbimin en karanlık köşelerine dek

Bir volkan gibi yanmalıyım.

Kuytulara sığınan

Avare gönlümü

Taştan kor ateşlerde

Tümden yok saymalıyım.

Bazen bir pervane gibi

Bazen de ıssız sokak gibi

Yolumu şaşırmalıyım.

Yolun sonunda varsa vuslata

ermek benliğimin en ince kırıntısıyla

Sonuma razı olmalıyım.

Silmeliyim suretimi

Hiç olmalıyım hiçlik aleminde.

Olayım ki

En muteber nesnede

Özümü bulmalıyım.

Öz bildiğim öz düşmandan

Birlik denizinde

Yekvücut arınmalıyım.


KAYA TÜRKOĞLU

 


interactive connection






pratik edebiyat el kitabı



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları