Yaşaya dursun insan, hayat dediği zanla…

İki yıldız arası göğe asılı hamak…

Uyku, uyku… Zamansız ve mekânsız, uyumak.

Uyumak istiyorum; başım bir cenk meydanı; 

Harfsiz ve kelimesiz düşünmek Yaradan'ı.

İlgisizlik, her şeyden kesilmiş ilgisizlik; 

Bilmeyiş ki, en büyük ilme denk bilgisizlik.

Usandım boş yere hep gitmeler, gelmelerden; 

Bırakın uyuyayım, yandım kelimelerden!


Göz kapaklarımda gün, kapkara bir kızıllık; 

Kulağımda tarihin çıkrık sesi, bin yıllık.

Bir yurt ki bu, diriler ölü, ölüler diri; 

Raflarda toza batmış peygamberden bildiri.

Her gün yalnız namazdan namaza uyanayım; 

Bir dilim kuru ekmek; acı suya banayım! 

Ve tekrar uyuyayım ve kalkayım ezanla! 

Yaşaya dursun insan, hayat dediği zanla…


Necip Fazıl Kısakürek


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları