Yalnızlık Odaları

Dört duvar bir tavan

Altında solmuş bir koltuk,

Tünemiş tüm güzelliğiyle

Karanlığa bürünmüş bir insan;

Kemiğinden etine

Her zerresine düşlerden dokunmuş,

Konuşur soluk almadan

Lakin dudakları mühürlü,

Sokulmaya uğraşır körlüğüne

Cansız bir ışık tükenmiş bir mumdan,

Cebinde kâinata sığmaz sevdalar

Bedeni çürür yalnızlık odalarında,

Kırışık bir yüz ve yorulmuş bir gönül

Ne bir arkadaş ne bir sevgili

Kulağında çürümüşlüğün gıcırtıları

Gölgeler dostu olmuş geceler sevdası,

Kimse yok orada ondan başka

Benliği bile yabancı varlığına.


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları