Kendi Kalemim..

YİNE Mİ SEN

 YİNE Mİ SEN? 

Yine seni gördüm, sonun başında

Gözlerinin heybeti korkuttu beni! 

Koştum, ardıma dahi bakmadan

Saklandım; her yolu sana çıkan o sokakta

Nereye baksam, sen varsın

Kuytu bir akşam üstü; gölgede sen

Güneşin kavurucu sıcağında sen! 

Rüzgarın, kainattaki esintisinde sen

Yağmurun her tanesinde sen! 

Rahmet misali akıyorsun gönlüme 

Artık nefes alamıyorum Almıla! 

İçimdeki hüzün deryasında; boğuluyorum 

Tükenmişliklerin, bozgunların ardında

Ruhumu çarmıha geren, o vahşi bakış 

Kaçtıkça kovalayan, deli tay misali

Bana mı kalmıştı, seni sevmek! 

Neyime gerek ki bu yakarış! 

Turan kadar, geniş olan yüreğim 

Her şeyi kaldırdı ; bir sen sığamadın! 

Koşar iken, eylemlerin ardından

Yanar iken, soğuk mahpus kapılarında 

Her gün, diyetini öder iken sevdanın

Canım yanmıyordu, senin yaktığın kadar. 

ERTUĞRUL SUBAŞI 


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


Bunlarıda görmek isteyebilirsin!