Olabildiğine suskun...

Yorgunum Kaptan!

Ölesiye dağınık...

Paramparça yüreğimle

Yine de mahkum bir özleme

Yüreğimde çakıl taşları 

Olağan ağırlığıyla

Yitip gideceğim mavilerde 

Bu defa başka

Maviye dalan düşlerim

Zift karasına boyandı yine

Yorgunum Kaptan!

Derdim kendimle yüreğimle

Bir dost eli değse yüreğime

Gidemezdim kendimden bile

Artık çok geç,

Yitirilenler kazanılmıyor ne çare...

Kaybedilen onca şeyden sonra 

Yüküm ağır, hayat ağır

Çok yorgunum 

Başımda hep bela... 

SELDA ÖZTÜRK


interactive connection



Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)


BUNLARI DA GÖRMEK İSTEYEBİLİRSİN!

Facebook Yorumları